Over een K*@#%& dag en wolken aan de hemel.


Oh wat voelde ik me K*@#%

Inderdaad met hoofdletter. Even daarvoor bracht ik de kinderen naar school en stond ik nog vol kracht te praten met wat ouders op het schoolplein. Hoe gaat het nu met je? (Eigenlijk best goed, behalve vermoeidheid.) Weet je al een uitslag van de punctie? (Nee, die heb ik nog niet.) Vragen die ik met liefde beantwoord. Ik vind het fijn, dat anderen interesse tonen en meeleven.

Wat te doen?

En toen kwam ik thuis en voelde ik de energie uit me stromen. Enorme vermoeidheid kwam op en mijn hoofd voelde heel zwaar. Oké, eerst een kop thee op de bank dan. Zal ik afleiding zoeken? Zal ik gaan schrijven? Zal ik iets inspirerends gaan lezen? Geen van allen. Ik bleef maar zitten en staren naar de wolken die voorbijdreven. Grote wolken, kleine wolkjes tegen een helderblauwe hemel, prachtig om te zien.

Intens verdriet

De eerste tranen rolden over mijn wangen en ik liet het gaan. Ik voelde me verdrietig en ik wist niet precies waarom. Ja natuurlijk, is het heftig waar ik nu doorheen ga. Kanker is heftig, absoluut en mijn vooruitzichten zijn pittig. Maar er was niets specifieks waar ik verdrietig om was, geen speciale aanleiding. Het was er gewoon en ik liet het maar stromen.

Een knuffel is genoeg

Ik ben door de dag heen gegaan. Ik heb gedaan wat ik ‘moest’ doen. Mijn leven als moeder gaat tenslotte ook gewoon door en heb zoveel mogelijk hulp gevraagd aan Marcel en me door hem laten vasthouden. Want wat is het heerlijk om even uit te huilen tegen de brede borst van mijn lieve man. Hij hoeft geen oplossingen te bieden, alleen een stevige knuffel is genoeg.

En weer door...

Vandaag is een nieuwe dag met nieuwe mogelijkheden. Het toelaten van het verdriet van gisteren heeft weer ruimte gemaakt. Ruimte om te richten op wat ik wil. Zo snel mogelijk genezen van deze ziekte. Andere vrouwen inspireren en helpen. Genieten met mijn gezin. Vandaag kijk ik weer naar de lucht en er drijven weer wolken voorbij. Dat is precies zoals het is. Wolken komen en gaan en je kunt kiezen wat je met deze wolken doet. Wat kies jij?


0 keer bekeken

©2019 by Bianca Wijngaards-De Kracht van Schrijven