Schrijven van zwaar naar licht


βœ¨πŸ–Œ π™³πšŽ π™Ίπš›πšŠπšŒπš‘πš πšŸπšŠπš— πš‚πšŒπš‘πš›πš’πš“πšŸπšŽπš— πŸ–Œβœ¨


Hieronder deel ik een persoonlijk stuk uit mijn dagboek met je. EΓ©n van de krachten van schrijven is dat je inzicht krijgt door je gedachten op papier te zetten. Door het contact te maken met je binnenwereld, kom je bij de antwoorden. In het fragment wat ik met je deel, ga ik van een zwaar gevoel naar lichtheid en heb ik uiteindelijk een hele fijne, gezellige jaarwisseling gehad. En….zijn er weer goede afspraken gemaakt. Waarover? Lees het maar.πŸ˜‰

βœπŸ»π™³πšŠπšπš‹πš˜πšŽπš”πšπš›πšŠπšπš–πšŽπš—πš 𝟹𝟷 πšπšŽπšŒπšŽπš–πš‹πšŽπš› 𝟸𝟢𝟷𝟾 ✍🏻 Het is begin van de avond. De laatste avond van het jaar. Daar waar iedereen volop aan het feesten is en vrolijk is met de jaarwisseling voel ik me sinds vanmiddag helemaal niet fijn. Ik wil eigenlijk helemaal niet weg vanavond. We hebben bij vrienden afgesproken en het ligt ook zeker niet aan hun. Ik wil gewoon graag thuis zijn. Ik heb geen zin om te praten, maar ga liever met een dekentje op de bank of een spelletje doen. Maar de afspraak is gemaakt en annuleren wordt hier thuis in ieder geval niet gewaardeerd. Nu worstel ik dus al even met mijn gevoel en mijn gedachten. Eigenlijk wil ik naar mijn gevoel luisteren, maar ik heb me hierin ook aan te passen, rekening houden met anderen. Dus als ik nu ja zeg tegen mijn gezin, zeg ik nee tegen mezelf en vice versa. Hoe kan ik daar nu tussen kiezen? Wat is nu het juiste? Wat mag ik zien wat ik nu nog niet zie?

Weet je, ik vind het heel spannend, 2019. Het voelt alsof ik het nu moet gaan doen. Ik kan me niet meer verschuilen achter ziekte en revalidatie. Kanker was 2017. Het wordt nu 2019, 2 jaar verder dus… Ik moet door en ik wil ook door. Ik wil er wat van maken. Een nieuwe structuur in mijn leven. Mezelf laten zien en ook weer geld verdienen. De structuur is de afgelopen 2 jaar kwijt geweest en nu merk ik dat ik wel die behoefte heb, maar het ook lastig en benauwend vind. Ook de ruimte voor mijn werk vinden, er prioriteit van maken vind ik nu moeilijk. Ik zie dat manlief veel werkt en de kinderen vanalles moeten of thuis zijn en ik schik mijn agenda daarnaar. Dan blijft er niet zo heel veel ruimte over. Ik mag dus die ruimte gaan nemen. Nee, ik moet die ruimte nemen, er prioriteit van maken. Gespreksstof hier thuis dus en tijd voor nieuwe afspraken.

Grappig dat ik me nu door te schrijven weer veel lichter voel en meer de onderliggende oorzaak gevonden heb. Ik zie nu datgene wat me echt dwarszit. Nu ik dit weet en het erken, voel ik ruimte voor vanavond. Ik heb er zin in! Op naar de jaarwisseling, op naar 2019!


3 keer bekeken

Β©2019 by Bianca Wijngaards-De Kracht van Schrijven